JOEWIE JOEWAT?

Net zoals in zijn vroegere clownerieën, werkt Joe ook hier in volle respekt voor de tradities.
Hij voelt zich zeer verwant met de "fabulatori", de rondreizende vertellers van weleer, met hun verhalen over Rijken en Armen, Koningen en Boeren, Wijzen en Zotten, God, den Duvel en zijn oude Moer.
Trouw aan deze tradities vertelt Joe verhalen vol humor en passies, angsten en tegenslagen, verhalen vol hoop en kwijnende glorie. Verhalen over de 'Gewone Man" en zijn gevechten om dit leven waardig te overleven zijn bij hem een absolute keuze.
Daarnaast zoekt hij verder naar vormen om deze oer-verhalen te verbinden met onze huidige tijd. Hoe kunnen de tekens, de simbolen en inhouden vertaald worden naar het hier en nu, hoe vloeit het verleden door in het heden.
Het doorgeven van deze oude wijsheden naar huidige en komende generaties ziet hij dan ook als één van de belangerijkste taken van "de Vertellers".
Zowel op het podium als op straat brengt hij verhalen uit alle hoeken en windstreken. Soms zijn ze vreemd, poëtisch, grappig of spannend-betoverend. Dan weer kritischer, vinniger, soms lekker spottend met zoveel heersende dubbelmoraal.
Breed wordt zijn joeviale grijns, wanneer hij voluit gaat met zijn "verhalen des Levens". Zwervers, dwarsliggers, tedere beeldenstormers, bonvivants en paljassen bevolken dan vaak zijn stories.
Al wat een verteller nodig heeft is een goed verhaal en 1 m2 ruimte. Zo ook bij Joe. Maar als hem méér ruimte wordt geboden kan je pas volop genieten van zijn persoonlijke vertelstijl:lekker fysisch, energiek en met een stevige dosis lichaamstaal.
Komt daarbovenop de clown die altijd nog wel ergens vanachter het hoekje meeloert.
U weet wat U te wachten staat.

TIJDLOZE VERHALEN
over vertelsels en vertellers

Om het even of het om een oud of een nieuw verhaal gaat, één over boeren
of koningen, over sprekende dieren of Eskimo's, een regelrechte Kafka of
FO.
Of het nu een volksverhaal of een fantasmagorisch verhaal is, een sprookje
van Grimm of een duivels verhaal, het doet er niet toe.
Zolang als het sterk is en boort naar de duistere diepere zieleroerselen
van de mens, is het altijd interessant.

Een goeie verhalenverteller schildert die taferelen, gebeurtenissen met
hun soms burleske, passionele, hartverwarmende, gruwelijke, melancholisch
of verwarrende plot. Hij doet dat met verve terwijl hij toch alle ruimte
openlaat voor de toehoorder om zijn eigen beelden daarbovenop te leggen,
om met zijn eigen fantasie het verhaal aan te vullen, te verbuigen, te
herscheppen zelfs.

Dat is de sterkte van het "vertellen", en van het luisteren naar verhalen,
vertelsels, sproken.

Daarom is verhalen vertellen niet zomaar "iets voor kinderen".